Benny Baudewyns - De lijkenpikker

Thriller

Fragment

[…]
De voorraad zuurstof in de doodkist raakte langzaam op.
Daar was ik zeker van, want ik lag er namelijk zelf in.
Ik ben dan wel begrafenisondernemer - ik ken dus iets van doodkisten - maar globaal gesproken bevinden wij ons nooit aan de binnenkant van zo’n ding.

Toch was dat nu wel zo.
Het deksel zat muurvast en ik had daarenboven nog een veel groter probleem.
Niemand zou iets merken, zelfs al stond er iemand pal naast de kist en maakte hij zijn aanwezigheid kenbaar door bijvoorbeeld luidop te praten.
Ik kon namelijk niks ondernemen.
Ik was dan wel bij bewustzijn, maar door dat verdovende spul in mijn aders lag ik erbij als een hoopje vodden.
Totaal niet in staat om een vin te verroeren.
Zelfs niet om mijn mond te openen en te schreeuwen.

Hoe ik in deze doodkist terechtkwam?
Dat is een lang en bizar verhaal.
Een verhaal vol verraad en wantrouwen, slechte wil en ronduit walgelijke praktijken.

Jezus, wat een rotzooi.
Waar was ik in godsnaam aan begonnen?
Maar goed, lamenteren helpt ook niet.
Op deze manier krijg ik het natuurlijk niet uitgelegd.

Misschien moet ik helemaal vanaf het begin starten.
Tja, waarom niet?
Ik heb tijd.

Ik ga toch nergens heen...
[…]