Lord Lister - Driemaal Hooker

Detective (Historisch, rond 1910)

Een van de zeer vele klassieke pulpdetective-/misdaadverhalen uit het begin van de 20e eeuw.
Lord Lister staat ook bekend als “de gentleman-inbreker”.

Hij is duidelijk geïnspireerd op  ‘Raffles, de amateur-inbreker’ van E.W. Hornung.

De verhalen verschenen vooral als goedkope weekboekjes (in Nederland en Duitsland enorm populair).

Ze zaten vol vermommingen, geheime gangen, kluizen, achtervolgingen en slimme trucs.

Lister steelt van rijke schurken, helpt soms de zwakken, en is altijd slimmer dan de politie.

In Nederland werden ze vaak gelezen als ontspanningslectuur — een beetje het Netflix van 1910 😊
Literair werden ze niet hoog aangeslagen, maar qua cultuurhistorie zijn ze superinteressant.

Fragment

[…]
Collins had zijn hoed gegrepen, met een woedend gebaar, dat hij vergeefs probeerde te onderdrukken en zei nu:

 — Dan spijt het mij, dat wij u hebben opgehouden, miss. Nu nog één vraag. Wilt u ons toestaan, enkele vragen aan uw vader te stellen? Hij wordt toch hier in huis verpleegd?

 — Dat is zo, maar ik kan mij absoluut niet voorstellen, wat u...

 — Ik verzeker u, dat het niet onbelangrijk is, miss. Wij zouden uw vader graag even onder vier ogen spreken.

 — Ik kan uw verzoek alleen inwilligen, als u belooft, dat u het kort zult maken, antwoordde het meisje. De dokter heeft mijn vader rust voorgeschreven.

 — Ons gesprek zal niet langer dan enkele minuten hoeven te duren, antwoordde Collins.

 Hij had zijn collega al een wenk gegeven, toen ineens de tussendeur openvloog en Raffles op de drempel verscheen, met zijn zware revolver in de rechtervuist, klaar om te schieten, terwijl hij riep:

 — En ik wens, dat het verhoor helemaal niet plaats heeft. Handen op of ik schiet.

 Het volgende had plaats in minder tijd dan nodig is om het te beschrijven.

 Collins dook bliksemsnel, greep een tafeltje, en slingerde het uit alle macht naar Raffles, die ’t nauwelijks kon ontgaan. Hij verloor een ogenblik het evenwicht en het tafeltje trof met zoveel kracht zijn arm, dat de revolver hem ontviel. Collins stormde op hem toe, een gummi knuppel in de rechtervuist, maar Raffles wist de slag te ontwijken en zijn linkervuist velde de man. Hij bukte zich bliksemsnel, raapte zijn revolver op en wilde deze op King richten, maar deze was al naar de gangdeur gerend en verdwenen.

 — Hem na! hijgde Raffles opgewonden. Wij moeten voor hem in de slaapkamer van uw vader zijn.

 — Maar waarom dan toch? riep Marjorie, die doodsbleek en verbaasd de korte worsteling had gadegeslagen.

 — Waarom, miss? Omdat deze kerels geen inspecteurs van de politie zijn, maar twee moordenaars, door de bende van het 'Kwade Oog' onder een vermomming hierheen gestuurd, om mij te pakken te nemen en uw vader te vermoorden!

[…]