J. Bernlef

J. Bernlef was het pseudoniem van Hendrik Jan Marsman (1937–2012), een van de belangrijkste Nederlandse schrijvers van de twintigste eeuw.
Hij werd geboren in Sint Pancras en groeide uit tot een veelzijdig auteur van romans, verhalen, poëzie en essays.
Samen met K. Schippers en G. Brands richtte hij in 1958 het invloedrijke literaire tijdschrift Barbarber op.

Bernlef verwierf grote bekendheid met zijn subtiele, psychologisch gelaagde romans waarin herinnering, identiteit, waarneming en vergankelijkheid centraal staan.
Zijn internationale doorbraak kwam met Hersenschimmen (1984), een aangrijpende roman over dementie die in meerdere talen werd vertaald en succesvol werd verfilmd.

Zijn werk werd bekroond met onder meer de Constantijn Huygens-prijs (1994) voor zijn gehele oeuvre en de P.C. Hooft-prijs (1996), de hoogste literaire onderscheiding van Nederland.

Boeken

Bekendste romans

  • Hersenschimmen (1984)

  • Publiek geheim (1987)

  • Vallende ster (1989)

  • Eclips (1993)

  • Verloren zoon (1997)

  • Boy (2000)

  • Onder ijsbergen (1997)

  • De onzichtbare jongen (2005)

  • Sneller dan het hart (2012)

Bernlef schreef daarnaast tientallen dichtbundels, verhalenbundels en essays.

J. Bernlef schreef geen doorlopende boekenseries.

Genres

  • Literaire roman

  • Psychologische roman

  • Maatschappelijke roman

  • Verhalen

  • Poëzie

  • Essays

Schrijfstijl

Bernlef staat bekend om zijn heldere, sobere stijl.
Met ogenschijnlijk eenvoudige taal weet hij grote psychologische diepgang te bereiken.
Zijn romans draaien vaak om de manier waarop mensen de werkelijkheid ervaren en hoe herinneringen, tijd en identiteit ons leven bepalen.
Hij schrijft zonder grote woorden, maar met veel oog voor nuance en menselijke emoties.

Voor liefhebbers van

Lezers die genieten van het werk van de volgende auteurs zullen waarschijnlijk ook Bernlef waarderen:

  • Willem Frederik Hermans

  • Cees Nooteboom

  • Oek de Jong

  • Thomas Rosenboom

  • Anna Enquist

Wist je dat...

Het pseudoniem Bernlef is ontleend aan een blinde Friese dichter uit de achtste eeuw.
Hendrik Jan Marsman koos deze naam bewust, omdat hij gefascineerd was door de manier waarop mensen de werkelijkheid waarnemen – een thema dat later een rode draad in zijn werk zou worden.