Auteur onbekend - Een vrouw in Berlijn

Dagboekaantekeningen van april tot mei 1945

Waargebeurd

Er zijn veel persoonlijke verhalen over het einde van de Tweede Wereldoorlog, maar geen is zo openhartig als dit dagboek.
De schrijfster noteert in drie schoolschriften indringend wat miljoenen vrouwen hebben meegemaakt.

Eerst het overleven in de puinhopen, zonder water, gas en elektriciteit, gepijnigd door de honger, angst en weerzin.
Daarna de slag om Berlijn, de vernederingen en verkrachtingen, de wraak van de Russische overwinnaar.

In plaats van zelfmedelijden spreekt uit dit boek een enorme wil tot overleven.

Reviews van lezers

• Een erg indrukwekkend boek waarin het overleven van vrouwen tijdens en na de bevrijding van Berlijn goed beschreven wordt. Niet te bevatten hoe angstig deze tijd moet zijn geweest.
  Naast de vele bombardementen de dreiging van de (steeds terugkerende) verkrachtingen en het in leven willen blijven ondanks de honger die er is.
  Ook wordt helder beschreven hoe mensen tegenover elkaar staan en veranderen om te kunnen overleven.
  Bijzonder hoe de schrijfster oog hield voor omgeving en soms zelfs met de Russen mee leek te voelen.
  Goed dat dit schokkende verhaal is opgeschreven en opnieuw is uitgebracht.
  Dit boek laat slachtoffers van welke oorlog dan ook spreken.
  
  
• Een ontroerend document, van historische waarde, over het leven van vrouwen in Berlijn tijdens en na het einde van de Tweede Wereldoorlog.
  Pas in 1959 in het Duits uitgebracht.
  De schrijfster ervoer in de jaren vijftig veel narigheid bij de publicatie van het boek.
  Het was haar uitdrukkelijke wens anoniem te blijven.
  Na haar overlijden in 2002 mocht het boek pas weer herdrukt worden.
  Dit boek zet je aan het denken en geeft een beeld van Duitsland direct naar de Tweede Wereldoorlog.
  
  
• Fascinerend boek over een onderbelichte periode na einde WW2.
  Het verhaal komt zo direct binnen.
  Tekenend voor die na-oorlogse tijd was ook de zelfcensuur van de meeste Duitsers waardoor de schrijfster deze barre overleving niet onder haar naam kon schrijven.